Bilgi çağının zirvesindeyiz. Cebimizdeki telefonlarla dünyanın öbür ucundaki bir kütüphaneye erişebiliyor, yapay zekayla sohbet edebiliyoruz. Ancak konu insan doğasının en temel parçası olan cinselliğe geldiğinde, hala Orta Çağ sessizliğine gömülüyoruz.
Cinsellik, biyolojik bir gerçeklik ve türün devamı için bir zorunluluk olmasına rağmen, toplumsal belleğimizde utanç, günah ve yasak kavramlarıyla kodlanmış durumda.
Peki, bu sessizlik yemini bizi gerçekten koruyor mu? Yoksa üzerini örttüğümüz bu konu, karanlıkta büyüyen bir tehlikeye mi dönüşüyor?
Vora olarak, cinselliğin tabu olmasının toplumsal maliyetini, çocukların geleceği üzerindeki etkisini ve yasakçı kültürler ile eğitimli toplumlar arasındaki o keskin farkı analiz ediyoruz.
Mahremiyet ile Tabu Arasındaki Fark
Sorunun temelinde kavram kargaşası yatıyor. Biz toplum olarak mahremiyet ile tabuyu birbirine karıştırıyoruz.
Mahremiyet, kişinin özel alanını koruması, sınırlarını çizmesi ve özel hayatını ulu orta yaşamamasıdır. Bu sağlıklı ve gereklidir.
Tabu ise bir konunun varlığını reddetmek, onu yok saymak ve üzerine konuşmayı, düşünmeyi, soru sormayı yasaklamaktır. Cinselliği tabulaştırmak, onu ortadan kaldırmaz; sadece onu bilgisizliğin ve hurafelerin insafına terk eder.
Evlerde, okullarda ve sosyal hayatta bu konunun konuşulmaması, cinselliğin olmadığı anlamına gelmez. Sadece bu konunun merdiven altına, internetin karanlık köşelerine ve yanlış bilgi kaynaklarına itilmesi anlamına gelir.
Çocuklar İçin Sessizliğin Bedeli
Bir çocuğu cinsellik konusunda eğitmemek, onu trafiğe çıkmadan önce trafik kurallarını öğretmemeye benzer. Onu koruduğunuzu sanırsınız ama aslında onu kazalara karşı savunmasız bırakırsınız.
Cinselliğin tabu olduğu evlerde büyüyen çocuklar, bedenlerini tanımakta zorlanırlar. Kendi sınırlarını bilmedikleri için, başkalarının bu sınırları ihlal etmesi durumunda ne yapacaklarını, hatta bunun bir ihlal olduğunu bile anlayamayabilirler.
İyi dokunuş ve kötü dokunuş ayrımını öğrenemeyen, hayır demenin gücünü bilmeyen çocuklar, istismara en açık hedeflerdir. Ayrıca ergenlik döneminde vücutlarında yaşanan değişimleri bir utanç kaynağı olarak görürler. Merak ettikleri soruları ebeveynlerine soramadıkları için, cevapları pornografik içeriklerde veya yanlış yönlendiren arkadaş gruplarında ararlar. Bu da çarpık bir cinsellik algısının temelini atar.
Yasakçı Kültürler vs. Özgür Eğitim
Dünya üzerindeki istatistikler bize çok net bir tablo sunuyor. Cinselliğin tabu olduğu, konuşulmasının ayıp sayıldığı ve eğitimin verilmediği ülkeler ile bu konuyu insani bir durum olarak ele alan ülkeler arasında uçurum var.
Hollanda, İsveç veya Almanya gibi ülkelerde cinsel sağlık eğitimi anaokulu seviyesinde, yaşa uygun bir dille başlar. Bu ülkelerde cinsellik bir gizem değil, hayatın doğal bir parçasıdır.
Sonuç?
Bu ülkelerde ergen hamileliği oranları, cinsel yolla bulaşan hastalıklar ve kürtaj sayıları, yasakçı ülkelere göre çok daha düşüktür. Çünkü gençler ne yaptıklarını, nasıl korunacaklarını ve rıza kavramını bilirler.
Yasakçı kültürlerde ise bastırılmışlık devreye girer. Psikolojideki en temel kural şudur: Bastırılan her şey, bir gün patlayarak geri döner. Yasak, merakı ve saplantıyı doğurur.
Taciz ve Şiddet Sarmalı
Kullanıcımızın en kritik sorusuna geliyoruz: Taciz hangisinde daha fazla?
Veriler ve sosyolojik gözlemler, cinsel eğitimin olmadığı ve cinselliğin aşırı baskılandığı toplumlarda, cinsel şiddet ve taciz oranlarının daha yüksek olduğunu veya daha örtülü şekilde yaygınlaştığını gösteriyor.
Bunun nedeni Rıza (Consent) kültürünün eksikliğidir.
Cinselliğin konuşulmadığı yerde, karşı tarafın isteyip istemediğini sormak, hayır cevabına saygı duymak gibi kavramlar gelişmez. Cinsellik, iki kişinin paylaştığı bir eylem olmaktan çıkar, erkeğin kadından aldığı veya çaldığı bir şeye dönüşür.
Baskıcı toplumlarda kadın bedeni bir tahrik unsuru olarak kodlanır. Bu da tacizcinin suçunu meşrulaştırmasına zemin hazırlar. Özgürlükçü ve eğitimli toplumlarda ise beden dokunulmazdır ve cinsellik karşılıklı isteğe bağlıdır.
Açlık benzetmesi burada çok yerindedir. Bir toplum cinselliğe ne kadar aç ve bilgisiz bırakılırsa, o konudaki saldırganlığı ve kontrolsüzlüğü o kadar artar.
Vora’nın Son Sözü: Bilgi Korumaktır
Cinselliği tabu olmaktan çıkarmak, ahlaksızlığı yaymak demek değildir. Tam tersine, daha sağlıklı, daha bilinçli ve sınırlarını bilen bireyler yetiştirmek demektir.
Türkiye’de ve dünyada gördüğümüz o korkunç haberlerin, istismarların ve şiddetin kökeninde, genellikle eğitimsizlik ve bastırılmış dürtüler yatar.
2025 yılında artık çocuklarımıza susmayı değil, bedenlerini tanımayı ve korumayı öğretmeliyiz. Çünkü cehalet asla bir kalkan olamaz; en güçlü kalkan, doğru bilgidir. Cinsellik bir tabu değil, biyolojik ve insani bir gerçektir. Bunu kabul ettiğimiz gün, toplum olarak iyileşmeye başlayacağız.